Σσσςςς

Η πεζογραφία θα είναι αποσπασματική

(σαν τις ζωές μας)

ή δεν θα είναι τίποτα

Θέλει κι άλλο αλάτι.

Το media player παίζει εδώ και ώρα το Δύο του Κωνσταντίνου Β., στις τρίχες των χεριών μου έχουν σκαλώσει μικρά κομμάτια από σελίδες χαρτιού σαμουά σατινέ 100 γρ. αθηναϊκής παραβιασμένες με χαρτοκόπτη, το μυαλό μου κυλάει από το ένα άκρο στο άλλο συμφωνώντας και με τα δύο, προσπαθώ να θυμηθώ τί ακριβώς σκεφτόμουνα όταν έγραψα στο σημειωματάριό μου τη φράση “η έκταση του χρόνου ως τυχαιότητα”, διαβάζω την πρώτη σελίδα από την Γραμμή του Ορίζοντος του Βακαλόπουλου και το αφήνω γιατί ακόμα δεν θα μπορούσα να γράψω δύο εναρκτήριες παραγράφους όπως αυτός αλλά πρέπει γιατί εχω υποσχέσεις που πρέπει να κρατήσω και μίλια που πρέπει να διανύσω, και μέσα σ’ όλα αυτά μια απελπιστικά ηδονική ζέστη και μια μυρωδιά τσιγάρου λίγα μέτρα μακριά μου, λίγες ώρες μακριά μου γεννούν επιθυμίες που είναι προορισμένες να πεθάνουν ξεχασμένες, όπως ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησε όλο αυτό.

Σχόλια σε αποσπασμάτα ερωτικού λόγου Ι

“Σημαίνεις πολλά για μένα”

Πολλά πράματα σημαίνουν μέσω σου.